Dane GAP

Projekt GAP pokazuje, że konieczne jest zarówno zwiększenie liczby refundowanych terapii, jak i wyeliminowanie kryteriów zawężających dostęp do nich. Wyniki poszczególnych wskaźników potwierdzają, że czas między rejestracją leku a jego refundacją powinien zostać skrócony, a dostęp do diagnostyki powinien ulec znacznej poprawie. Wyzwania związane z procedurami refundacyjnymi i terminowym dostępem do diagnostyki to obszary, w których konieczne jest podjęcie wspólnych działań.

Poziom GAP w edycji 2026 jest wyraźnie zróżnicowany zarówno między państwami, jak i obszarami chorób. W Czechach obserwuje się relatywnie umiarkowane i względnie wyrównane ograniczenia we wszystkich trzech głównych obszarach analizy: chorobach nowotworowych, wskazaniach rzadkich oraz chorobach powszechnych. Na Słowacji i Węgrzech wyniki dla poszczególnych obszarów są również do siebie względnie zbliżone, jednak w każdym z nich są wyraźnie niższe niż w Czechach. Na tym tle Polska wyróżnia się znacznie większym zróżnicowaniem ocen pomiędzy głównymi grupami schorzeń – w przypadku chorób nowotworowych i rzadkich ograniczenia w dostępie do nowoczesnego leczenia są względnie umiarkowane, natomiast dla chorób powszechnych wyniki są gorsze niż w pozostałych krajach regionu. Najmniejsze różnice pomiędzy analizowanymi chorobami dotyczą dostępności leczenia raka gruczołu krokowego i mukowiscydozy, podczas gdy największe dysproporcje w krajach V4 widoczne są w leczeniu chłoniaków oraz raka jajnika.

W każdej z analizowanych chorób zidentyfikowano pewne ograniczenia w dostępie do najnowszych opcji terapeutycznych oraz szybkiej diagnostyki. Na przykładzie tych wybranych jednostek chorobowych można wnioskować, że podobne ograniczenia występują w innych chorobach. Oznacza to, że pacjenci w krajach Grupy Wyszehradzkiej nie są leczeni w najbardziej optymalny sposób, zgodnie z wytycznymi klinicznymi. Przyczynia się to do nieoptymalnych wyników zdrowotnych, zwiększonego obciążenia DALY i zwiększonych kosztów pośrednich.